Przejdź do głównej zawartości

Wodospady pod ochroną smoka


 Po fantastycznym noclegu przy jaskini Garvanitsa spakowaliśmy się i podążyliśmy w stronę kolejnej pieczary. Tej, koło której kręciliśmy się już dnia poprzedniego, czyli Devatashki. Ale zanim tam dotarliśmy, rzuciło nam się w oczy coś, co postanowiliśmy sprawdzić. Mianowicie miejsce, gdzie występują wodospady. Tych w Bułgarii jest trochę, ale jak już mieliśmy takie miejsce po drodze, to czemu nie zajrzeć? Tym bardziej, że dzień zapowiadał się upalny a sama myśl o chłodnej wodzie brzmiała niezwykle kusząco. Okazało się, że nie dość, że są to największe kaskady w Bułgarii, to na dodatek mają coś wspólnego ze smokiem. Nie wiedzieliśmy jeszcze co, ale skoro spotkaliśmy już podczas tej podróży jednego, to i z drugim możemy się zapoznać.  A co!

Dla odświeżenia tematu odsyłam tu

Wodospady Kruszuna, bo o nich mowa znajdują się przy najkrótszym w kraju szlaku turystycznym. Ale to, że jest najkrótszy nie znaczy, że jest z nim coś nie tak. Wprost przeciwnie! Jest wyjątkowo, nawet jak na Bułgarię piękny. Przechodziliśmy pomiędzy drzewami, które tworzyły korytarze,  dookoła nas rósł miękki mech a szemrząca rzeka przybierała niesamowite kolory. Coś jakby kryształ wpadł do szmaragdowego naczynia. Duża przejrzystość powodowała, że znakomicie było widać pływające ryby i roślinność, która przybierała różne, nieczęsto fantazyjne formy. Jeśli dodać do tego wodę, która kaskadami spływa z około 20 metrów, można się poczuć niczym w niebiańskim ogrodzie. 




Ale co ze smokiem? Legenda głosi, że dawno, dawno temu był sobie dzielny wojownik, który czuł się na tyle silny, że postanowił wyzwać bogów na pojedynek.  Był jednak człowiekiem, więc w starciu z boską mocą nie miał większych szans. Walczył jednak na tyle wytrwale, że udało mu się ich oczarować. Usiedli więc, naradzili się i uznali, że chłopu należy się nagroda. Podarowali mu więc nieśmiertelność i zamienili  w skrzydlatego smoka. Ja bym tam wolała dostać bardziej materialną nagrodę, ale może bycie smokiem też jest fajne? Tym bardziej, że to tego z Kruszuny należy ponoć tajemnicze podziemne jezioro z którego bogowie z lubością spożywają wodę a jego wody tworzą wodospady. Nie wiem, co smok robi z niekulturalnymi turystami, ale my byliśmy chyba dość grzeczni, bo oprócz miejscowych psów, które tradycyjnie robiły nam obstawę, niczego kudłatego nie przyuważyliśmy. Dla pewności jednak przejrzę raz jeszcze wszystkie zdjęcia. ;)





Wrzesień 2024 r.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kontrowersyjny Ogród Niewiniątek

Kilkanaście lat temu zaczęły się masowe wyjazdy Polaków za granicę  w celach zarobkowych.  Na tej sytuacji mocno cierpiały rodziny a najbardziej dzieci, które musiały znosić rozłąkę z rodzicami. To zainspirowało artystę - Sylwestra Ambroziaka do stworzenia instalacji poświęconej Eurosierotom. Składa się ona z 22 rzeźb wykonanych z żywicy epoksydowej i można ją zobaczyć w dzielnicy Katowic - Szopienicach. Część instalacji znajduje się na terenie Browaru Mokrskich przy ul. Bednorza a część na trawniku przed nim.  Pomimo tego, iż rzeźby pojawiły się już w 2015 r, do dziś wzbudzają spore kontrowersje. Jedni widzą w nich zdeformowane dzieci, inni przybyszy z obcej galaktyki. I chyba nie ma osoby, która przeszłaby obok nich obojętnie. Mnie się podobają, ale jak wiadomo o gustach się nie dyskutuje. 😉
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jak przypadkiem odnaleźliśmy bunkier na plaży.

  Okolice Nesebyru tak nam się spodobały, że postanowiliśmy tam zostać na dłużej. Nie w samym mieście rzecz jasna a w jakimś uroczym zakątku nieopodal. Tym bardziej, że linia brzegowa tego regionu wynosi, bagatela 50 km! Nie musieliśmy długo szukać, bo już za drugim podejściem natrafiliśmy na fajne miejsce, które idealnie nadawało się na biwak. Z tyłu pilnował nas niedokończony hotel, z boku mieliśmy hotel działający a przed nami rozpościerało się morze. Dodatkowo z miejsca, gdzie stanęliśmy można było dostrzec majaczący gdzieś w oddali Nesebyr. Doskonale widać go było w nocy, kiedy rozświetlony wyróżniał się na tle morza. Idealne miejsce do tego, żeby odpocząć, zregenerować się i nabrać sił do dalszej podróży. Kiedy Maniek zabrał się za rozstawianie namiotu my z Franką wybrałyśmy się na mały rekonesans. Standardowo dołączył do nas kolejny pies, więc znowu przez chwilę mieliśmy na stanie dwa zwierzaki. W sumie, jak się tak zastanawiam, to okazuje się, że Pepsi zawarła w trakcie teg...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Pola naftowe, jaskinie i foki, czyli nareszcie w Bułgarii

  Wjeżdżając do Bułgarii liczyliśmy się z tym, że trzeba przejść przez kontrolę graniczną. Ale nie takiej się  spodziewaliśmy. Podszedł pan, sprawdził dokumenty i poszedł. Nikomu nic nie mówiąc. I tak siedzieliśmy w tym aucie jak dwa ciołki. Czy to już? Zastanawialiśmy się nie mając kogo zapytać, bo jak okiem sięgnąć nie było żywego ducha. No może poza kierowcami tirów, którzy stali karnie tuż przy drodze. Postanowiliśmy się ruszyć, bo co tak będziemy sami stać. Jakby co, to nas zatrzymają, nie? Ale nie zatrzymali. I tym to sposobem znaleźliśmy się w kraju, który był celem naszego wyjazdu. Jechaliśmy drogami, które przypominały  nasze wojewódzkie. I kiedy coraz rzadziej pojawiały się zabudowania, zaczęliśmy się rozglądać za jakimś miejscem na nocleg. Co rusz od głównej drogi odchodziły ścieżki prowadzące ku morzu. Przecinały one olbrzymie trawiaste pola na których gdzieś na horyzoncie majaczyły wiatraki. Zdecydowaliśmy się wjechać w jedną z takich bocznych dróg i tym same...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej