Do azot i nazot

W miejscowości o litewskiej nazwie Kiepojcie znaleźliśmy istne cuda! Najpierw natrafiliśmy na przepiękny wiadukt kolejowy, będący pozostałością nieczynnej już trasy kolejowej, która przebiegała przez Puszczę Romincką.  Tuż obok wpatrzone weń pasły się krowy  w niemym zachwycie przeżuwając trawę. Widok był iście sielankowy.  Podążyliśmy wzdłuż nasypu kolejowego, by minąwszy drewnianą rzeźbę Chrystusa Frasobliwego natknąć się na ciekawy widok.  Czy to słynne Stańczyki? Nie, no tam byliśmy jakąś chwilę temu. Ale wrażenie było podobne. Okazuje się, że bliźniacze mosty, leżące nad leniwie płynąca Bludzią nazywane są Małymi Stańczykami właśnie. Intuicja więc nas nie zawiodła. Wysokie na 15 i długie na 50 m. mosty zachwycają swoim dostojeństwem. Trzeba co prawda uważać, by zadzierając głowę nie zostać trafionym kawałkiem betonu, ale byliśmy skłonni podjąć takie ryzyko. Pomimo, iż nigdy nie były eksploatowane a jeden z nich nawet nie został ukończ...

 Ostatnio pisałam o opuszczonym sanatorium. Dziś chcę Wam pokazać coś, co znajduje się dosłownie kilka kroków od niego. Jest to miejscowy kościół. I zanim prychniecie z pogardą, zobaczcie, co skrywa. Sam w sobie jest dosyć ciekawy, bo pochodzi z I połowy XIV w., ale jest w nim a w zasadzie na nim coś znacznie ciekawszego. Są to epitafia rycerskie i płyty nagrobne w ilości ok. 60 sztuk. Wyróżniają się one dużą dbałością o szczegóły. Zarówno stroje jak i rysy twarzy są przedstawione z wielką starannością. Niektóre z postaci są wykute w naturalnych proporcjach i odzwierciedlają zmarłych w skali 1:1.  Na uwagę zasługuje jedna z płyt z herbem rodziny von Pfeil - właścicieli Przerzeczyna. Płyta ta bardzo odróżnia się od pozostałych. Widać na niej ogólny zarys postaci bez wdawania się w szczegóły. Jak się okazuje, jeden z rodziny, niejaki Hans von Pfeil za życia był utracjuszem, więc po śmierci, aby go ukarać za ziemski żywot, ufundowano mu tablicę, która sprawia wrażenie wykonanej n...

       Pojechaliśmy w weekend do miejscowości o pięknej acz trudnej do wypowiedzenia nazwie Przerzeczyn Zdrój. Tak się zastanawiam, jak to wypowiadają cudzoziemcy. ;) Przerzeczyn jest niewielką miejscowością tuż obok Niemczy a Zdrój w jego nazwie nie jest przypadkowy. W 1802 r. hrabia von Pfeil - członek rodziny w której posiadaniu była miejscowość, odkrył dobroczynne działanie płynących tam wód. Wybudował sobie niewielką altankę, wstawił doń wannę i zaczął uskuteczniać lecznicze kąpiele. Kiedy wieść się rozniosła, więcej ludzi chciało korzystać z naturalnych dóbr. I mniej więcej w taki sposób powstało uzdrowisko. Było to najmniejsze sanatorium w Polsce, które było w stanie pomieścić zaledwie 160 kuracjuszy. Piszę było, bo niestety obecnie stoi puste. Kiedy w 2011r postanowiono dokonać prywatyzacji ośrodka, rozpoczęła się dla niego równia pochyła. Właściciel zadłużył sanatorium oraz zamknął zarówno ośrodek jak i źródła. Nie można więc po prostu przyjść i nabrać sobie...

            Niemcza jest jednym z miast, gdzie mogłabym zamieszkać. Piękna zabudowa, cudne widoki i senna atmosfera, która zaprasza do tego, aby usiąść i sycić oczy jej pięknem. Jedynym, co mi przeszkadza jest fakt, że na sam rynek można wjechać samochodem.  Dodając do tego fakt, iż obecnie odbywają się tam roboty budowlane, możliwość podziwiania w całości jego atrakcji jest znacznie ograniczona.   A podziwiać jest co. Stare kamienice, z których najstarsza pochodzi z XVI w. stoją niewzruszone, ukazując ciekawskim swoje zdobienia.  Na uwagę zasługuje też nieco starszy, bo pochodzący z XIX w. ratusz. Tuż przed nim znajdziemy pomnik i fontannę poświęcone dzielnym wojom, którzy w 1017 r. dzielnie bronili swojego miasta.  Niemcza, jak przystało na średniowieczne miasto jest otoczona murami. I jest ich naprawdę sporo! Nie posiadały one baszt, jedynie zachowane do dziś bramy: górną i dolną. Tuż obok bramy górnej znajdziemy kościół Niepokal...